(Q. fr. II 12) Cycero do brata Kwintusa

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

wprawę, ucząc podczas wolnych chwil w tych dniach naszego młodszego Cycerona.

3. Ty więc, jak piszesz — a gdybyś nawet nie pisał, wiem, że z całą gorliwością to uczynisz — postaraj się pamiętać o moich poleceniach, stosować się do nich, wy-pełnić je. Po powrocie do Rzymu nie pominę ani jednego posłańca do Cezara, żeby mu nie dać listu do ciebie. W tych dniach (wybacz) nie miałem nikogo, komu mógłbym powierzyć list, prócz oddawcy niniejszego, Marka Orfiusza, rycerza rzymskiego, który sam z siebie jest moim przyja-2 — wille Cycerona nad Zatoką Neapolitańską.

3 — pierwsze z szeregu pism filozoficznych Cycerona, znane nam z obszernych fragmentów (por. M. T. Cycero, Wybór pism naukowych, B. N. S. II, nr 52, s. LXXXV nn. i 282— 331). Wzmianki o powstawaniu tego dzieła będą się powtarzały w dalszych listach z tego czasu (por. niżej 63).

4 Wzmianka charakterystyczna dla przyczyn, które pchnęły Cycerona do twórczości popularnofilozoficznej.

5 Mowa o synu Kwintusa, którym stryj miał się opieko-wać pod nieobecność ojca.

61. (Q. FR. H 13)

cielem, i dlatego, że pochodzi z miasta municypalnego Atella,' którego, jak wiesz, jestem patronem 6. Szczególnie wiec ci go polecam, jako człowieka wybitnego u siebie, wpływowego również i poza domem; postaraj się zobowią-zać go swoją uprzejmością. Jest on trybunem wojskowym w waszym wojsku. Zobaczysz, że potrafi on okazać swą wdzięczność i szacunek. Proszę cię także gorąco,


Strony: