O naturze bogów

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

/> bogowie nie tylko nie zajmują się ludźmi, lecz w ogóle
nie troszczą się o nic i nic nie robią? „Jednakże
mają oni tak przedziwną i tak doskonałą naturę, że
sama przez się winna ona skłaniać mędrca do od-
dawania jej czci". Możeż być coś doskonałego w isto-
cie, która ciesząc się ze swoich rozkoszy nigdy nic
nie robiła, nie robi i nie będzie robiła? Jakiż sza-
cunek należy się temu, od kogo nic nie otrzymałeś,
i w ogóle jakąż powinność mieć możemy względem
tego, kto nie położył po temu żadnej zasługi?
Przecie pobożność jest wyrazem sprawiedliwości
względem bogów; ale jakiż stosunek łączy nas
z bogami, jeśli nie mamy z nimi nic wspólnego?
Religijność zaś — to umiejętność oddawania czci bo-
gom; lecz nie rozumiem, dlaczego mielibyśmy ich
czcić, skoro ani nie uzyskaliśmy od nich żadnego
dobrodziejstwa, ani nie możemy go oczekiwać. Dla-
czego zaś mielibyśmy wielbić bogów z podziwu dla
ich natury, w której nie dostrzegamy nic doskonałego?
Wyzwolenie się z zabobonu, czym zwykle się chlu-
bicie, jest łatwe także wtedy, gdy zaprzeczy się wszel-
kiej mocy bogów; chyba żebyś przypuszczał, iż Dia-
goras lub Teodor, którzy całkiem odrzucali istnienie
bogów, mogli być zabobonni. Osobiście nie uważam
za zabobonnego nawet Protagorasa, dla którego ist-
nienie albo nieistnienie bogów było obojętne. Po-
glądy


Strony: