O naturze bogów

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

Gdyby Lupus lub Karbo,
albo syn Neptuna,
jak mówi Lucyliusz, wierzyli w bogów — czy byliby
takimi krzywoprzysiężcami lub takimi bezbożni-
kami? Dowód ten więc nie potwierdza waszych
poglądów tak pewnie, jak się zdaje. Ponieważ jednak
razem z wami przyjmują go także inni filozofowie,
pozostawię go już na boku, wolę bowiem przejść
do waszych własnych twierdzeń.
Zgadzam się na istnienie bogów. Pouczże mnie,
skąd oni pochodzą, gdzie się znajdują, jakie jest
ich ciało, dusza i sposób życia; pragnę bowiem to
wiedzieć. Dla wyjaśnienia wszystkich spraw nadu-
żywasz mocy i wolności atomów, z nich układasz
i tworzysz wszystko, co — by tak rzec — przypadnie
ci do smaku. Lecz przede wszystkim nie ma żadnych
atomów! Nie ma bowiem... takiego miejsca, gdzie
by nie było jakiegoś ciała, a skoro cała przestrzeń
wypełniona jest ciałem, nie może być próżni i znaj-
dujących się w niej niepodzielnych atomów. Powo-
łuję się tu na wypowiedzi filozofów przyrody. Nie
wiem, czy są one prawdziwe, czy fałszywe, lecz
w każdym razie zbliżają się do prawdy więcej niźli
wasze. Bo przecież całkiem bezwstydnymi nazwać
trzeba wywody Demokryta, jak również wcześniej-
szego odeń Leukippa, którzy twierdzili, że istnieją
jakieś drobne i lekkie ciałka, jedne chropowate,
a drugie gładkie, po części okrągłe, a po części
kanciaste


Strony: