O naturze bogów

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

/> wygląd może być piękniejszy od ludzkiego? Przy-
najmniej wy stoicy, Lucyliuszu (bo mój Kotta
mówi raz tak, a drugi raz inaczej), gdy przedsta-
wiacie mistrzowskie dzieło boże, macie zwyczaj
opisywać, jak dobrze pomyślana jest cała budowa
człowieka nie tylko pod względem użyteczności,
lecz i pod względem piękna. Jeżeli tedy postać
ludzka jest doskonalsza od postaci wszystkich pozo-
stałych istot żyjących, a bóstwo jest istotą żyjącą,
to niewątpliwie ma ono kształty odznaczające się
najwyższą pięknością. Ponieważ także wiadomo,
że bogowie są najszczęśliwsi i że nikt nie może być
szczęśliwy bez cnoty, a cnota nie może istnieć bez
rozumu, rozum zaś znajduje się tylko u człowieka —
należy przyznać, że tę właśnie postać mają bogowie.
Nie mówię jednak, że mają oni ciało: jest to coś
podobnego do ciała; nie mają też krwi, lecz coś
podobnego do krwi. Aczkolwiek Epikur przemyślał
to bardziej wnikliwie i przedstawił dokładniej,
izby mógł to zrozumieć każdy, ja jednak ufając
waszej pojętności mówię o tym krócej, niż wymaga
nasz przedmiot. Ponadto Epikur, który tajemnicze
i głęboko ukryte rzeczy nie tylko dostrzegł swoim
duchem, lecz rozprawia tak, jakby ich dotknął
ręką przypisuje bogom właściwość i naturę taką,
iż można dowiedzieć się o niej nie przy pomocy
zmysłów, lecz przede wszystkim z


Strony: