O naturze bogów

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

nieuchronnie
przyjmować, iż bogowie istnieją. Mamy o nich
wszczepione, a raczej wrodzone pojęcia; to zaś,
w czym się wszyscy z natury swej zgadzają, nieod-
zownie musi być prawdą. Należy więc uznać istnie-
nie bogów. Ponieważ są tego pewni nie tylko wszyscy
bez mała filozofowie, ale i ludzie niewykształceni;
ponieważ nie ulega wątpliwości także i to, że—jak
wyżej mówiłem — mamy w sobie owo z góry po-
wzięte pojęcie, czyli pierwsze wyobrażenie bogów
(przy czym nowym pojęciom winny być nadawane
nowe nazwy na podobieństwo tego, co Epikur
określił jako ????????, a czego przedtem nikt tak
nie nazywał) — przeto mamy także wyobrażenie
o tym, że bogowie są szczęśliwi i nieśmiertelni.
Albowiem taż natura, która dała nam pojęcie o sa-
mych bogach, wszczepiła w umysły nasze przeko-
nanie, że są oni odwieczni i szczęśliwi. Jeżeli tak
jest, to słuszny jest rozwijany przez Epikura pogląd,
że szczęśliwa i odwieczna istota ani sama nie ma
żadnych kłopotów, ani nie przyczynia ich innym;
zatem nie kieruje się ona ani gniewem, ani życzli-
wością, bo wszystkie istoty, które by odznaczały się
takimi skłonnościami, dowodziłyby swej słabości.
Gdyby dociekania nasze nie miały na celu nic
innego, jak tylko pobożną cześć bogów i uwolnienie
się od zabobonu, dosyć byłoby tego,


Strony: