O naturze bogów

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

najprzebieglejszego tłumacza stoickich
rojeń, gromadzi nadzwyczajne mnóstwo nieznanych
bóstw; do tego stopnia nieznanych, że nawet nie
możemy ich sobie wyobrazić, chociaż wydaje się,
iż umysł nasz potrafi przedstawić sobie niemal
wszystko bez różnicy. Filozof ten powiada bowiem,
iż moc boża zawiera się w rozumie, a także w prze-
nikającej całą naturę duszy i myśli; nazywa też
bogiem świat oraz wszelkie przejawy jego ducha;
następnie — zawiadujący myślą i rozumem kierow-
niczy pierwiastek świata i wspólną istotę wszech
rzeczy, która wszystko utrzymuje w całości; dalej —
moc przeznaczenia i nieodpartą konieczność przy-
szłych wypadków, a poza tym ogień i wprzód
wspomniany przeze mnie eter; potem — to, co
z natury swej jest płynne czy ruchome, jak woda,
ziemia i powietrze, słońce, księżyc, gwiazdy i cały
wszechświat, w którym zawiera się wszystko; wresz-
cie — tych ludzi, którzy dostąpili nieśmiertelności.
Dowodzi również, iż eter jest tym, co ludzie zwą
Jowiszem, powietrze przepływające ponad mo-
rzami — Neptunem, a ziemia tym, co nazywa się
Gererą. W podobny sposób objaśnia imiona pozo-
stałych bogów, a ponadto powiada, że Jowisz —
to moc odwiecznego i niezmiennego prawa, będą-
cego jakby przewodnikiem naszego życia i nauczy-
cielem naszych obowiązków. Prawo to mieni rów-
nież koniecznością


Strony: