Mowa w obronie Plancjusza

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

obowią-
zek odwdzięczać się według twojego, a nie własnego uznania. „Jakaż to ta
wielka jego zasługa? — rzecze. — Że cię nie zamordował?" W każdym razie,
94 Lucjusz Opimiusz, konsul z r. 121, zgniótł zbrojnie powstanie Gajusza Grakcha;
za nieuczciwe pertraktacje z Jugurtą skazany został na wygnanie i zmarł w Dyrrachium,
w południowej Ilirii.
95 Kwintus Kalidiusz, trybun ludowy z r. 99, zarządzał w 78 r. Hiszpanią; w 77 r. oskar-
żony i pozwany przed sąd przez Kwintusa Lolliusza, skazany został wskutek przekupienia
sędziów przez stronę przeciwną.
96 Kwintus Metellus Numidikus, konsul z r. 109, walczył zwycięsko z królem Numidii
Jugurtą. Słynął z niezwykłej uczciwości. W r. 100 za opór przeciw wprowadzeniu ustawy
rolnej Apulejusza Saturnina skazany został na wygnanie; odwołano go stamtąd na wniosek
Kwintusa Kalidiusza.
97 Kwintus Metellus Pius, syn poprzedniego, konsul z 80 r., znany z niezwykłej prawo-
ści, wysunął Kalidiusza na stanowisko pretora w 79 r. W roku skazania Kalidiusza, Metel-
lusa nie było w Rzymie, walczył bowiem u boku Pompejusza w Luzytanii i Hiszpanii.
98 Opimiusz poskromił zbuntowanych mieszkańców Fregelle (miasto na lewym brzegu
rzeki Liris) i miasto ich zburzył, ratując przez to Rzym od wojny.
99 Przez śmierć trybuna ludowego Gajusza Grakcha, zwolennika i inicjatora daleko idą-
cych reform na korzyść ludu. Przeciwnikami reform byli senatorowie; przy dyskusji


Strony: