Mowa w obronie Plancjusza

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

— trybun ludowy z r. 91; wniesione przez niego prawo
(lex Livia de civitae sociis danda) stało się przyczyną wojny ze sprzymierzeńcami (bel-
lum sociale).
54 Lucjusz Licyniusz Krassus — trybun ludowy w r. 107, edyl kurulny w r. 103, konsul
w r. 95, jeden z uczestników dialogu Cycerona De oratore.
55 Marek Antoniusz (143—87), kwestor w r. 113, walczył z korsarzami w latach 103—
102; drugi rozmówca w De oratore Cycerona.
56 To słynne wydarzenie przypada na r. 61, rok konsulatu Marka Pupiusza Pizona i Marka
Waleriusza Massali; opowiada o tym Cyceron w liście do swego przyjaciela Attyka.
je dla tego stanu u ludu, a byłby je uzyskał u senatu, gdyby było wolno.
Czy jest w tym wina Plancjusza, że głosował? Który z dzierżawców nie
głosował? Jeżeli zaś pierwszy głosował, to czy chcesz winić za to los, czy
człowieka, który wniósł to prawo? Jeśli to wina losu, to przypadek niko-
go nie obciąża. Jeżeli konsula, toż to przecież zaszczyt dla Plancjusza, że
ojciec jego uchodził w oczach tak znakomitego obywatela za pierwszego
wśród ludzi swojego stanu.
Ale zajmijmy się wreszcie sprawą. Nazwą prawa Licyniusza57 skierowa-
nego przeciw klubom wyborczym objąłeś wszystkie prawa dotyczące ubie-
gania się o urzędy. Powołując się na te prawa nie występowałeś przeciw
niczemu innemu, jak tylko przeciw mianowaniu sędziów. Taki skład sądów
jest słuszny jedynie w tym wypadku, gdy chodzi o


Strony: