Mowa w obronie Plancjusza
Autor: Marek Tulliusz Cyceron
SŁOWO WSTĘPNE
Ostre wystąpienie Cycerona przeciw Katylinie i jego zwolennikom w 63 r. zjed-
nało mu wielu nieprzejednanych wrogów. Ci w kwietniu 58 r. doprowadzają do
wygnania Cycerona. W pierwszej chwili Cyceron chciał się schronić na Sycylii,
kiedy jednak jego przyjaciel Gajusz Wergiliusz odmówił mu pomocy, Cyceron udał
się do Macedonii. Tu znalazł serdeczne przyjęcie i opiekę u Gnejusza Plancjusza,
ówczesnego kwestora Macedonii. Cyceron nie zapomniał mu tej prawdziwie przy-
jacielskiej przysługi. W parę lat później, mową wygłoszoną w obronie Plancjusza,
Cyceron wystawił przyjacielowi piękny pomnik wdzięczności za pomoc udzielo-
ną w nieszczęściu.
Gnejusz Plancjusz pochodził z rodziny plebejskiej, z położonej w górach sa-
bińskich Atyny. Ojciec jego był bogatym i wpływowym dzierżawcą podatkowym.
Gnejusz wybił się dość szybko i jako żołnierz, i jako polityk. W młodym wieku
służył w 78 r. w Afryce pod dowództwem Aulusa Torkwata, w dziesięć lat póź-
niej na Krecie pod dowództwem Kwintusa Metellusa. W 62 r. był trybunem
wojskowym w wojsku Gajusza Antoniusza, wreszcie w 58 — roku wygnania
Cycerona — kwestorem Macedonii. W 55 r. rozpoczął Plancjusz starania o stano-
wisko edyla kurulnego. Starania te doprowadziły do pomyślnego wyniku dopiero
w 54 r. Towarzyszem Plancjusza wybrano Aulusa Plocjusza. Przepadli w wybo-
rach Kwintus Pediusz i Marek Juwencjusz Laterensis. Ten ostatni,
Ostre wystąpienie Cycerona przeciw Katylinie i jego zwolennikom w 63 r. zjed-
nało mu wielu nieprzejednanych wrogów. Ci w kwietniu 58 r. doprowadzają do
wygnania Cycerona. W pierwszej chwili Cyceron chciał się schronić na Sycylii,
kiedy jednak jego przyjaciel Gajusz Wergiliusz odmówił mu pomocy, Cyceron udał
się do Macedonii. Tu znalazł serdeczne przyjęcie i opiekę u Gnejusza Plancjusza,
ówczesnego kwestora Macedonii. Cyceron nie zapomniał mu tej prawdziwie przy-
jacielskiej przysługi. W parę lat później, mową wygłoszoną w obronie Plancjusza,
Cyceron wystawił przyjacielowi piękny pomnik wdzięczności za pomoc udzielo-
ną w nieszczęściu.
Gnejusz Plancjusz pochodził z rodziny plebejskiej, z położonej w górach sa-
bińskich Atyny. Ojciec jego był bogatym i wpływowym dzierżawcą podatkowym.
Gnejusz wybił się dość szybko i jako żołnierz, i jako polityk. W młodym wieku
służył w 78 r. w Afryce pod dowództwem Aulusa Torkwata, w dziesięć lat póź-
niej na Krecie pod dowództwem Kwintusa Metellusa. W 62 r. był trybunem
wojskowym w wojsku Gajusza Antoniusza, wreszcie w 58 — roku wygnania
Cycerona — kwestorem Macedonii. W 55 r. rozpoczął Plancjusz starania o stano-
wisko edyla kurulnego. Starania te doprowadziły do pomyślnego wyniku dopiero
w 54 r. Towarzyszem Plancjusza wybrano Aulusa Plocjusza. Przepadli w wybo-
rach Kwintus Pediusz i Marek Juwencjusz Laterensis. Ten ostatni,
Strony: