(Fam. V 12) Cycero do Lukcejusza
Autor: Marek Tulliusz Cyceron
Troi.
18 — wybitny poeta rzymski ze schyłku III w.; przytoczony cytat pochodzi z jego tragedii pt. Hektor wyruszający (na pole walki).
53. (FAM. V 12)
dem zresztą wielu sławnych mężów. Lecz widzisz z pewnością, że pociąga to za sobą wiele niedogodności: pisząc o sobie, trzeba pisać z większą powściągliwością, gdy na-leży coś pochwalić, i przemilczeć, gdy coś jest godne nagany. Ponadto takie pisma mniej budzą zaufania, mniej mają powagi; wielu wreszcie gani takie postępowanie, twierdząc, że skromniejsi są heroldzi igrzysk gimnastycznych, którzy, włożywszy innym zwycięzcom wieńce na skronie i wygłosiwszy donośnym głosem ich imiona, gdy przed końcem igrzysk sami mają otrzymać wieńce, uciekają się do pomocy innego herolda, aby nie ogłaszać swego własnego zwycięstwa.
9. Tego właśnie chcę uniknąć i uniknę, jeśli podejmiesz się mej sprawy; proszę cię, abyś to uczynił.
Abyś się zaś przypadkiem nie dziwił, dlaczego teraz tak usilnie proszę cię o to, skoro często oświadczałeś, że jak najstaranniej opiszesz zamiary i wydarzenia mego konsulatu, wiedz, że ogarnęło mnie owo uczucie niecierpliwości, o którym napisałem na początku; gorąco pragnę, aby inni za mego życia poznali mnie z twoich pism i abym ja sam, póki jeszcze żyję, mógł się rozkoszować swoją skromną sławą.
10. Odpisz mi, proszę, jeśli ci to nie sprawi kłopotu, co masz zamiar uczynić w tym względzie. Jeśli bowiem podejmiesz się tego,
18 — wybitny poeta rzymski ze schyłku III w.; przytoczony cytat pochodzi z jego tragedii pt. Hektor wyruszający (na pole walki).
53. (FAM. V 12)
dem zresztą wielu sławnych mężów. Lecz widzisz z pewnością, że pociąga to za sobą wiele niedogodności: pisząc o sobie, trzeba pisać z większą powściągliwością, gdy na-leży coś pochwalić, i przemilczeć, gdy coś jest godne nagany. Ponadto takie pisma mniej budzą zaufania, mniej mają powagi; wielu wreszcie gani takie postępowanie, twierdząc, że skromniejsi są heroldzi igrzysk gimnastycznych, którzy, włożywszy innym zwycięzcom wieńce na skronie i wygłosiwszy donośnym głosem ich imiona, gdy przed końcem igrzysk sami mają otrzymać wieńce, uciekają się do pomocy innego herolda, aby nie ogłaszać swego własnego zwycięstwa.
9. Tego właśnie chcę uniknąć i uniknę, jeśli podejmiesz się mej sprawy; proszę cię, abyś to uczynił.
Abyś się zaś przypadkiem nie dziwił, dlaczego teraz tak usilnie proszę cię o to, skoro często oświadczałeś, że jak najstaranniej opiszesz zamiary i wydarzenia mego konsulatu, wiedz, że ogarnęło mnie owo uczucie niecierpliwości, o którym napisałem na początku; gorąco pragnę, aby inni za mego życia poznali mnie z twoich pism i abym ja sam, póki jeszcze żyję, mógł się rozkoszować swoją skromną sławą.
10. Odpisz mi, proszę, jeśli ci to nie sprawi kłopotu, co masz zamiar uczynić w tym względzie. Jeśli bowiem podejmiesz się tego,
Strony: