(Att. III 2) Cycero do Attyka

Autor: Marek Tulliusz Cyceron

Nares Lucanae, 8 kwietnia r. 58

1. Przyczyną mojej podróży była okoliczność, że nigdzie nie miałem prawa przebywać dłużej, prócz majątku Syki 1, zwłaszcza że wniosek nie został jeszcze ostatecznie poprawiony2. Widziałem też, że, mając ciebie przy sobie, mógłbym stamtąd udać się do Brundyzjum3, bez ciebie jednak nie powinienem tak jechać ze względu na Autro-niusza 4. Jeżeli więc przyjedziesz do mnie, jak to już poprzednio pisałem, powezmę postanowienie w całej tej

czątkowo myślał jakoby o samobójstwie, jak to dają do zrozumienia pierwsze słowa tego listu, który otwiera serię korespondencji z czasów wygnania, pełnej biadań i narzekań na los i na ludzi.

2 — miasta w Bruttium (dzisiejszej Kalabrii), na południu Italii.

1 Syka — może jakiś wyzwoleniec Cycerona.

2 Mowa o wniosku przedłożonym zgromadzeniu ludowemu przez Klodiusza w sprawie wygnania Cycerona. We wniosku tym były pewne szczegóły (dotyczące, jak się zdaje, odległości od Rzymu, na jaką miał być wygnany), które spowodowały od łożenie jego uchwalenia na kilka dni.

3 — miasto portowe w płd. Italii, dziś Brindisi.

4 — dawnego uczestnika spisku Katyliny, który mógł teraz szukać zemsty na Cyceronie.

29. (ATT. III 4)

sprawie. Wiem, że podróż jest przykra; ale cała ta klęska obfituje w przykrości wszelkiego rodzaju. Więcej już pisać nie mogę, tak jestem złamany i upadły na duchu. Dbaj o swe zdrowie.


Strony: