(Att. II 16) Cycero do Attyka
Autor: Marek Tulliusz Cyceron
Formie, początek maja r. 59
1. 30 kwietnia, gdym już drzemał po wieczerzy, oddano mi twój list, w którym piszesz o ziemi kampańskiej 1. Cóż ci powiem? Najpierw tak mnie to podnieciło, że mi zupeł-nie sen odjęło, ale raczej z natłoku myśli niż ze zmartwienia. Rozmyślania moje doprowadziły do takich wyników. Najpierw po tym, coś mi pisał w poprzednim liście, żeś słyszał od jakiegoś jego2 przyjaciela, iż ma być wysunięty wniosek, którego nikt nie będzie zwalczał — obawiałem się jakiegoś gwałtowniejszego środka; ale tego nie uważam za nic takiego. Dalej — abym się mógł pocieszyć — cała nadzieja rozdawnictwa gruntów została, jak się zdaje, ograniczona do ziemi kampańskiej. Przy-puśćmy, że działka wyniesie do dziesięciu morgów 3: ziemia ta nie może utrzymać więcej, jak pięć tysięcy ludzi, całą resztę zatem muszą4 do siebie zrazić. Ponadto, jeśli coś może gwałtowniej oburzyć optymatów, którzy, jak widzę, i tak są już dosyć wzburzeni, to z pewnością to ich oburzy, tym bardziej, że po zniesieniu ceł portowych, po rozdzieleniu gruntów kampańskich, jakiż zostanie podatek krajowy, oprócz pięciu procent od wyzwalania niewolników? A myślę, że ten będzie zniesiony po jednym zebraniu wiecowym, przy krzyku naszych służących.
1 Cezar w charakterze konsula r. 59 wystąpił z inicjatywą rozdziału ziemi państwowej w Kampanii (na płd. wsch. od Rzymu) pomiędzy weteranów armii Pompejusza.
2 — Cezara.
3 mórg rzymski miał 240 X 120
1. 30 kwietnia, gdym już drzemał po wieczerzy, oddano mi twój list, w którym piszesz o ziemi kampańskiej 1. Cóż ci powiem? Najpierw tak mnie to podnieciło, że mi zupeł-nie sen odjęło, ale raczej z natłoku myśli niż ze zmartwienia. Rozmyślania moje doprowadziły do takich wyników. Najpierw po tym, coś mi pisał w poprzednim liście, żeś słyszał od jakiegoś jego2 przyjaciela, iż ma być wysunięty wniosek, którego nikt nie będzie zwalczał — obawiałem się jakiegoś gwałtowniejszego środka; ale tego nie uważam za nic takiego. Dalej — abym się mógł pocieszyć — cała nadzieja rozdawnictwa gruntów została, jak się zdaje, ograniczona do ziemi kampańskiej. Przy-puśćmy, że działka wyniesie do dziesięciu morgów 3: ziemia ta nie może utrzymać więcej, jak pięć tysięcy ludzi, całą resztę zatem muszą4 do siebie zrazić. Ponadto, jeśli coś może gwałtowniej oburzyć optymatów, którzy, jak widzę, i tak są już dosyć wzburzeni, to z pewnością to ich oburzy, tym bardziej, że po zniesieniu ceł portowych, po rozdzieleniu gruntów kampańskich, jakiż zostanie podatek krajowy, oprócz pięciu procent od wyzwalania niewolników? A myślę, że ten będzie zniesiony po jednym zebraniu wiecowym, przy krzyku naszych służących.
1 Cezar w charakterze konsula r. 59 wystąpił z inicjatywą rozdziału ziemi państwowej w Kampanii (na płd. wsch. od Rzymu) pomiędzy weteranów armii Pompejusza.
2 — Cezara.
3 mórg rzymski miał 240 X 120
Strony: