(Att. I 12) Cycero do Attyka
Autor: Marek Tulliusz Cyceron
Rzym, 1 stycznia r. 61
1. Owa Trojanka1 jest uosobieniem powolności, a i Kor-
6 Aluzja do głośnej w historii rzymskiej pary przyjaciół w drugiej połowie II w.: wielkiego wodza Scypiona Emiliana (Afrykańczyka) i wybitnego męża stanu, Leliusza, zwanego Mądrym (Sapiens). Para ta odgrywa następnie dużą rolę w pismach filozoficznych Cycerona.
1 Ta „Trojanka" (występująca jeszcze dwukrotnie w korespondencji z tego czasu, por. listy 8 i 9) stanowiła zagadkę dla komentatorów, dopóki Carcopino nie wysunął wielce praw-dopobnej hipotezy, że jest to kryptonim oznaczający nie kogo innego jak Antoniusza Hybridę, kolegę Cycerona w konsulacie w r. 63, a w czasie, kiedy ten list był pisany, namiestnika prowincji Macedonii. Carcopino przypuszcza, może nie bez racji, że pomiędzy Antoniuszem a Cyceronem istniało ściśle dyskretne porozumienie, gwarantujące temu ostatniemu realny udział w zyskach, jakie każdy namiestnik rzymski wówczas czerpał mniej lub więcej nieuczciwym sposobem ze swego stanowiska. Niezbyt by to pochlebnie świadczyło o Cyceronie, ale na tle ogólnej korupcji ówczesnej warstwy rządzącej w Rzymie niepodobna wykluczyć takiej możliwości. Cycero potrze-bował wówczas znaczniejszych sum pieniężnych (kupował wła-śnie od Krassusa okazały dom na Palatynie) i wedle hipotezy Carcopina niecierpliwił się powolnym spłacaniem przez Antoniusza jego udziałów w owym ,.przedsiębiorstwie macedoń-skim".
7. (ATT. I 12)
neliusz już się więcej u Terencji 2 nie
1. Owa Trojanka1 jest uosobieniem powolności, a i Kor-
6 Aluzja do głośnej w historii rzymskiej pary przyjaciół w drugiej połowie II w.: wielkiego wodza Scypiona Emiliana (Afrykańczyka) i wybitnego męża stanu, Leliusza, zwanego Mądrym (Sapiens). Para ta odgrywa następnie dużą rolę w pismach filozoficznych Cycerona.
1 Ta „Trojanka" (występująca jeszcze dwukrotnie w korespondencji z tego czasu, por. listy 8 i 9) stanowiła zagadkę dla komentatorów, dopóki Carcopino nie wysunął wielce praw-dopobnej hipotezy, że jest to kryptonim oznaczający nie kogo innego jak Antoniusza Hybridę, kolegę Cycerona w konsulacie w r. 63, a w czasie, kiedy ten list był pisany, namiestnika prowincji Macedonii. Carcopino przypuszcza, może nie bez racji, że pomiędzy Antoniuszem a Cyceronem istniało ściśle dyskretne porozumienie, gwarantujące temu ostatniemu realny udział w zyskach, jakie każdy namiestnik rzymski wówczas czerpał mniej lub więcej nieuczciwym sposobem ze swego stanowiska. Niezbyt by to pochlebnie świadczyło o Cyceronie, ale na tle ogólnej korupcji ówczesnej warstwy rządzącej w Rzymie niepodobna wykluczyć takiej możliwości. Cycero potrze-bował wówczas znaczniejszych sum pieniężnych (kupował wła-śnie od Krassusa okazały dom na Palatynie) i wedle hipotezy Carcopina niecierpliwił się powolnym spłacaniem przez Antoniusza jego udziałów w owym ,.przedsiębiorstwie macedoń-skim".
7. (ATT. I 12)
neliusz już się więcej u Terencji 2 nie
Strony: