27. (Att. III 3) Cycero do Attyka
Autor: Marek Tulliusz Cyceron
W drodze na Via Popillia, między
Kapuą a Nares Lucanae, początek kwietnia r. 58
1. Obym kiedyś dożył tego dnia, w którym będę ci dziękował, żeś mnie zmusił do życia!1 Dotąd bowiem
1 Sytuacja ułożyła się zupełnie inaczej, niż Cycero chciał przewidywać, zamykając uszy na trzeźwe rady Attyka. Wydany przez triumwirów na łup Klodiusza, musiał udać się na wygnanie (z końcem marca 58 r.). Wstrząs był tak wielki, że po-
gorzko tego żałuję. Proszę cię, abyś natychmiast przybył do mnie do Wibony 2, dokąd zboczyłem z drogi dla wielu przyczyn. Jeśli tam przybędziesz, będę mógł powziąć de-cyzję co do całej mojej podróży na wygnanie. Zdziwię się, jeśli tego nie uczynisz, ufam jednak, że to
Kapuą a Nares Lucanae, początek kwietnia r. 58
1. Obym kiedyś dożył tego dnia, w którym będę ci dziękował, żeś mnie zmusił do życia!1 Dotąd bowiem
1 Sytuacja ułożyła się zupełnie inaczej, niż Cycero chciał przewidywać, zamykając uszy na trzeźwe rady Attyka. Wydany przez triumwirów na łup Klodiusza, musiał udać się na wygnanie (z końcem marca 58 r.). Wstrząs był tak wielki, że po-
gorzko tego żałuję. Proszę cię, abyś natychmiast przybył do mnie do Wibony 2, dokąd zboczyłem z drogi dla wielu przyczyn. Jeśli tam przybędziesz, będę mógł powziąć de-cyzję co do całej mojej podróży na wygnanie. Zdziwię się, jeśli tego nie uczynisz, ufam jednak, że to
Strony: